On peut vivre sans richesse

Presque sans le sou
Des seigneurs et des princesses
Y’en a plus beaucoup
Mais vivre sans tendresse
On ne le pourrait pas
Non, non, non, non
On ne le pourrait pas

On peut vivre sans la gloire
Qui ne prouve rien
Etre inconnu dans l’histoire
Et s’en trouver bien
Mais vivre sans tendresse
Il n’en est pas question
Non, non, non, non
Il n’en est pas question

Quelle douce faiblesse
Quel joli sentiment
Ce besoin de tendresse
Qui nous vient en naissant
Vraiment, vraiment, vraiment

Le travail est nécessaire
Mais s’il faut rester
Des semaines sans rien faire
Eh bien… on s’y fait
Mais vivre sans tendresse
Le temps vous paraît long
Long, long, long, long
Le temps vous parait long

Dans le feu de la jeunesse
Naissent les plaisirs
Et l’amour fait des prouesses
Pour nous éblouir
Oui mais sans la tendresse
L’amour ne serait rien
Non, non, non, non
L’amour ne serait rien

Quand la vie impitoyable
Vous tombe dessus
On n’est plus qu’un pauvre diable
Broyé et déçu
Alors sans la tendresse
D’un cur qui nous soutient
Non, non, non, non
On n’irait pas plus loin

Un enfant vous embrasse
Parce qu’on le rend heureux
Tous nos chagrins s’effacent
On a les larmes aux yeux
Mon Dieu, mon Dieu, mon Dieu…
Dans votre immense sagesse
Immense ferveur
Faites donc pleuvoir sans cesse
Au fond de nos curs
Des torrents de tendresse
Pour que règne l’amour
Règne l’amour
Jusqu’à la fin des jours

Origineel een lied van Bourvil (link)

Inspiratie …

Er is een weten diep van binnen,
groter dan de oceaan.
Je hoeft er niets voor te verzinnen,
alleen de diepte in te gaan.

Ben je eenmaal in die diepte
vol van wat de stilte biedt.
Voel je die veelheid van het weten
ook al begrijp je het soms niet.

Het is het weten van ons allen.
Gelijk aan alles wat er leeft.
Ook van hen die zijn gevallen
van hem die ooit geweten heeft.

Wees daarom mild in je verwijten
aan een ieder die soms faalt.
Die ander is nog aan de oppervlakte
als jij al naar de diepte daalt.

Bron: onbekend – tekst aangereikt door Timtheus.org

Wees daarom mild in je verwijten
aan een ieder die soms faalt.

Eb en vloed

Leuke quote aan mijn theezakje

Te midden van haat ontdekte ik in mezelf een onoverwinnelijke liefde. Te midden van tranen ontdekte ik in mezelf een onoverwinnelijke glimlach. Midden in de chaos ontdekte ik in mezelf een onoverwinnelijke kalmte. Ik realiseerde me, door alles heen, dat ik midden in de winter in mezelf een onoverwinnelijke zomer vond. En dat maakt me gelukkig. Want het betekent dat hoe hard de wereld ook tegen me aan duwt, er in mezelf iets sterkers is – iets beters, dat terugduwt.’

Naar Albert Camus

De kern van alle dingen

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.
Met U zijn er geen verten meer
en alles is nabij.

Des levens aanvang glinstert weer,

geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!
 

Hoe kan het zoo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven!
Ik weet het niet, ik vind geen naam,
ik krijg het met geen woorden saam
wat er nu omgaat in mijn ziele.
Is het soms blijdschap? Is ‘t verdriet?
Of allebei? En ook weer niet …
Ik kan slechts zwijgend knielen.

Felix Timmermans (1886-1947)

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Een gedicht van RUMI

 

Ik leerde de dichter Rumi kennen in KONYA, Turkije op een cultuurreis met mijn jongste dochter Anna. We leerden er in deze unieke week samen ook elkaar beter kennen. Tof dat ik in haar boekenkast gedichten van RUMI zie staan.

Rumi leefde van 1207 tot 1273, was filosoof en dichter van Perzische afkomst en soefi-mysticus. Hij is één van de belangrijkste personen uit de Perzische dichtkunst. In religieuze kringen wordt hij ook wel Maulana of Mevlana genoemd, ‘onze meester’.

Rumi werd geboren in de stad Balch (in het huidige Afghanistan) maar belandde uiteindelijk in de stad Konya, in Turkije. Hij was de leidende figuur van de soefibeweging in het middeleeuwse Konya. Hij filosofeerde, hoe actueel kan je 800 jaar na je dood nog zijn, over de voordelen van verdraagzaamheid. Bij zijn dood streden de joden, christenen en moslims van Konya om de eer hem naar zijn graf te mogen dragen. Zijn graf is nog steeds een heilige plaats voor volgelingen en toeristen. Hij stichtte er onder andere de dansende derwisjen (Mevlevi), een soefi-orde van religieuze dansers en muzikanten. Zeker een aanrader als je in Konya bent maar voorlopig kan je de prachtige dansen via YouTube zien. In de dans draaien zij om hun as, waarbij zij mediteren en de naam van God aanroepen.

De gedichten en citaten van RUMI zijn populairder dan ooit. Ze zijn universeel, tijdloos en brengen ons dichter bij onszelf en de universele wijsheid.

thumbs_b_c_3475d61eabb7abe050a312af8f1a93bf

Eenzaam op deze reis

Kind zonder toekomst, opgejaagd door geweld

Kind, angst en chaos hebben je groei versneld

Kind zie de tranen over het gezicht van je moeder, de vrouw

Kind, nu niet wenen, zoek naar hoop, zonder berouw

Liefde, ijle gang tussen aarde en lucht

Liefde, als steun bij iedere zucht

Liefde is zorgen, oneindig als bron

Liefde was geven zo lang zij het kon

Jij was de zon, het vuur, altijd trouw

Jij was een meisje maar nu vroegtijdig vrouw

Jij, zoekend naar vrijheid, naar leven, naar licht

Jij had je glimlach, je lied, je gedicht

Moeder, mijn houvast, mijn vreugde, mijn kinderplezier

Moeder, ver van jou zoek ik houvast en een plekje alhier

Moeder, jouw wereld, zonder kind, zwart en grijs

Moeder, jouw volharding maakte eenzaam

Jij bleef thuis, ik ga door op deze reis

Op weg… op zoek …