De schat voor rust in uw kot, het camembertverhaal

28753039Verhaal tegen ongenoegen in uw kot

Mag ik eens een verhaal vertellen dat ik al heel vaak vertelde, ook aan mezelf. Het camembertverhaal! Het is eenvoudig te begrijpen en heeft ruime toepassingsmogelijkheden. En ik ben zeker dat we het allemaal herkennen. Met dit verhaal in ons achterhoofd maken we ons leven en dat van de anderen veel eenvoudiger. Het is een  schat voor de rest van uw leven, de basis voor levenslange vriendschappen, intense relaties en veel minder gezaag in uw eigen kot. Het verhaal speelde zich af in Normandië, op het platteland.

Een brave boerin stond elke morgen vroeg op om voor dag en dauw een verse camembert te kopen voor haar boer zodat die elke morgen een vers kaasje juste a point als ontbijt kreeg. Dit deed ze heel haar leven. Ze stapte naar het dorp door de regen, door de wind, door de sneeuw, als het prachtig weer was. Na meer dan 50 jaar huwelijk stierf de boerin en de boer bleef alleen achter. Toen liet hij zijn hart spreken en vertelde dat hij haar heel graag had gezien. Zo graag dat hij elke morgen camembert had gegeten om haar een plezier te doen want hij lustte geen kaas. 

Piet wou geen stijfsel, Anna wou niet dansen

packshot4
Niet alle mannen houden van gestijfde zakdoeken.

Mijn moeder leerde mij geen vers kaasje te halen, ze leerde mij dat ik mijn zakdoeken moest stijven, je weet wel met stijfsel van Remy, mannen hadden dat liever, dacht ze. Ik deed dat. Na een tijd zei Piet dat hij al dat stijfsel in die zakdoeken niet graag had, ze zijn neus zelfs pijn deden. Gelukkig is Piet een assertieve West-Vlaming en geen Normandische boer, anders had ik levenslang zakdoeken staan stijven.

Ik miste als kind veel zang en dans en daarom gunde ik het mijn kinderen wel. Ik schreef onze jongste in voor dans- en tekenlessen op zaterdagnamiddag. Toen ik na een tijdje zag dat het enthousiasme ontbrak, vroeg ik wat er scheelde. Ze wou liever op zaterdag bij haar familie blijven. Haar oudere broer en zus zaten intussen op kot en ze wou meer tijd met hen spenderen. Zo lief, had ik het eerder gevraagd, het had ons veel bespaard en niet alleen financieel.

Kinderen willen alleen dat leerkrachten luisteren

Vaak hoor ik leerkrachten vertellen wat ze allemaal doen voor leerlingen die het moeilijk hebben. Uren en avondenlang zitten ze te werken; oefeningen maken, leerlingen  bespreken, vergaderingen plannen en verslagen maken. De vraag die ik meest stel is: “En wat zegt of wil het kind zelf?” Vaak weten ze dat niet. In het beste geval gaan ze nadien naar het kind LUISTEREN en blijkt dat ze veel onnodig werk doen. Het kind heeft gewoon iets anders nodig.

Omdat we elkaar niet willen kwetsen?

Onze boerin zei het misschien wel elke morgen “Boer, kijk ne keer hier, wat een goeie vrouw heb jij toch, ik heb je verse camembert bij!”. En hij wou haar ontgoochelde blik niet zien door te zeggen dat hij lak had aan die kaas en die nog liever in de beerput zou gooien dan hem op te eten. Hij wou haar niet kwetsen.

Dit camembertmoment overkomt mij nog regelmatig en vertel ik het ook regelmatig door. Deze week nog. Iemand verontschuldigde zich omdat ze mij de dag ervoor geen mail stuurde. Ze had er zich slecht bij gevoeld dat ze er niet toe gekomen was. En ik had geen mail verwacht.

Vragen stellen en luisteren in uw KOT

En zo zijn er nog duizenden voorbeelden van dingen die wij denken voor een ander te moeten doen maar waar de ander niet om vraagt. In de CORONA tijd zitten we dicht op elkaar en dat biedt ons de mogelijkheid om eens te kijken wanneer wij bezig zijn met ons te vermoeien voor iets wat niet gevraagd is, niet gewild wordt, niets oplevert.

Het is maar een idee. En de ideeën die ik een ander geef, dienen mij vaak nog het meest.

camenbert